دانلود آهنگ هر کی که به ما رسید با صدای امیر تتلو

دانلود آهنگ جدید امیر تتلو هر کی که به ما رسید 2

Listen to/Download Amir Tataloo harki be ma resid 2

.

متن 

آهنگ هر کی که به ما رسید 2 از امیر تتلو

صدا رو توو گوشم زیاد کن;تو تصور کن با دویست تا استارت زدی
فرار کردی توو عمق;دیر پاس میده;خب میری توو آفساید دیگه به توچه
تقصیر تو نی که;مقصر هیچوقت یه نفر نی;باید تیون بندازی رو;حله دادا
سر کار، کار که نه;یه جوری خود سوختن انگار;یک یک دو دو هشت
که میسازیم گلدون برا خار;ما هنوز سر سر پاییم و هر روز سر کار
کار که نه، یه جوری خود سوختن انگار;که میسازیم گلدون برا خار
من جوون ترین مار این بیشه بودم;حالا پیر ترین گرگه منم
من هنوز هم همون تخس کنه ام;ولی وقت ندارم دیگه
یه سر و گردن همش همه دورن ازم;من باید مورفین بزنم
آخه هار ترین موجود این شهر منم;بدنم رنگ و وارنگ شهر فرنگ;من ماده شیر نداشتم
تا الآن افتادم دست یه مشت بچه پلنگ;حالا من موندم و دست های سرد
نگاه پرت، یه حال بد دوباره رد پای درد;هر کی به ما رسید نگو برد، نگو خورد;نگو اماله کرد، اماله کرد;حسن بابا
من از عذاب وجدان شدم اینی که میبینی;چون از مالیدن مردم بهم سیرم
که میشینی کنارم خودم رو جمع میکنم;من به تلخی زدم چون بی رحمه شیرینی
یه سایه میدوئه دنبال من;این چی میخوادش ازم;این توهم لعنتی
دیگه کلاً شلم بس که بهم دگزا زدن;دیگه گ بخورم اصلاً عمرا
به هیشکی کاغذ و امضا ندم;مگه آدم چیکار کرده باهام جن ها بدن
با سیگارم سوزوندم نوک این زبونم رو;که به هیشکی نگم دوست دارم
ببین من چقدر بالا بودم;که تو رو شتر ندیدم و چطور بوس بهت دادم
هر چقدر هم که دزت های باشه;سمه حرف هام میکنه گوزت بازم
یه چهار تا قل هو الله بخون;یهو شروع نشه روزت با من;هشه
آخه هار ترین موجود این شهر منم;بدنم رنگ و وارنگ شهر فرنگ;من ماده شیر نداشتم
تا الآن افتادم دست یه مشت بچه پلنگ;حالا من موندم و دست های سرد
نگاه پرت، یه حال بد دوباره رد پای درد;هر کی به ما رسید نگو برد، نگو خورد
نگو اماله کرد، اماله کرد;از اونجا که رسیدم این بالا پای پیاده
از اونجا که توو راه پاره شدیم خب;از اونجا که نترسیدیم دیگه بازی شروع شد
الآن من میدوئم دنبال اون سایه سیاهه;در گوش من جای اذون ببین توو بچگی دائم تل و بنگ میکشیدن
ولی بازم من اون آینده تاریکم رو رنگی کشیدم;آقام روو صد تا دارو غر میزد دیگه ببین من چی کشیدم
من از زیر لگد مامور هاست میدونی اون گنگی که چیدم;میگه در دیزی بازه
کره خر پاچه میگیره تو بگو گرگ چرا پس زندست;این جماعت همه کور و گدا
من شدم شعبده باز معجزه هام هم قصست، اَه;اینا بال دراری پرواز کنی میگن علیله;بزار بقیش رو خوب که شدم بگم
من تازه این اولیمه، بزار کوک بشم بازش کنم;بزار عوض کنم فاز شب رو که بگیره فازش تو رو هم
بزار دورت کنم از اون که بیخود صداش رو هی میکرد بلند;بزار کلت یکم هوا بخوره و منم نازش کنم
بزار توو بغلت، این تن جنگی رو من خوابش کنم;بزار آروم باشم با تو توو خونه باز بشه صدای آرامش بلند
آخه هار ترین موجود این شهر منم;بدنم رنگ و وارنگ شهر فرنگ;من ماده شیر نداشتم
تا الآن افتادم دست یه مشت بچه پلنگ;حالا من موندم و دست های سرد
نگاه پرت، یه حال بد دوباره رد پای درد;هر کی به ما رسید نگو برد، نگو خورد
نگو اماله کرد، اماله کرد;اِی، آدم ها بهت میچسبن;بعد یه روز بالاخره میرن و
یه تیکه از وجودت رو با خودشون میبرن;سعی کن با کسی بگردی;که انقدر خودش داشته باشه که
که وقتی میره;تیکه کوچیک تری ازت رو با خودش ببره;هر کی به ما رسید;یه جوری به ما مالید;خلاص

_

وای که این آهنگ یه جورایی درد و دل روزای رفتست. پر از اون حس نوستالژیکه که میکوبه تو سینت. یه حس تلخ و شیرین داره، پر از خاطره و بغضی که نمیترکه. یه جاییه که نگو، انگار داری به همه اونایی که رفتن فکر میکنی. غمگین و عمیق، ولی تهش یه آرامش عجیبی داره.

مناسب اونایی که تو زندگی آدمای زیادیو دیدن و هر کدوم یه زخمی زدن. رفیقایی که حس تنهایی و در عین حال پشت سر هم بودن رو میفهمن. جاش وقتی تنهایی تو خونه قدم میزنی و به گذشته فکر میکنی. یه گوشه دنج که کسی نیست جز تو و فکرت